توانگر کسی است که به آنچه خداوند توانا نصیبش کرده خرسند باشد . زیرا شوریده بخت تر و پراکنده خاطر تر از آزمند کسی نیست .

هر که را زر و سیم و خواسته است باید در خرج کردن اندازه نگهدارد ، نه چندان گشاده دست باشد که مدتی کوتاه بی چیز و بینوا گرددو نه چندان در در نگهداری آن بکوشد و بر خود سخت بگیرد که  به مال اندوختن و خست طبع منسوب و معروف شود.

شهریاری در خور آفرین است که مردمان راستگر و پرهیزگار از او گزند نیابند و شراندیشان و بدان از بیمش خطا و گناه نکنند .

مال هم مایه سربلندی و آسایش است و هم سبب خواری و پریشانی . اگر به آیین خرد صرف شود آفریننده شادی و برآورنده نام نیک است ، اما اگر بنهند و نخورند یا چنانکه باید بکار نبرند بهای سنگ و گوهر شاهوار یکی است .

به نزدیک خردمندان چهار چیز بر پادشاهان عیب است : ترسیدن در میدان جنگ ، گریز از بخشندگی ، خوار داشتن رای خردمندان ، شتابزدگی و ناآرامی و بیقراری در کارها .

خردمند هرگز غم آنچه را از دستش رفته نمی خورد ، حتی اگر عزیزترین کسش مرد و وی را به خاک سپرد، شکسته غم و درد نمی گردد، دیگر آنکه مرد خردور از نادیدنی ها چنان دل می کند که باد از بید می گذرد .